Μητέεερααα

"Πωωω.. Ποιος κάθεται να πλύνει τα ρούχα, να τα απλώσει στην κρεμάστρα, να τα μαζέψει και να τα σιδερώσει;"
"Πωωω.. Ποιος κάθεται να ξεσκονίσει τα έπιπλα, να σφουγγαρίσει το πάτωμα, να σκουπίσει την αυλή;"
"Πωωω.. Ποιος κάθεται να πλύνει τα πιάτα, να μαγειρέψει και να μαζέψει το τραπέζι μόλις λερωθεί μετά το φαΐ;"
Σίγουρα κάποιες νοικοκυρές θα έχουν πει αγανακτισμένα ένα, τουλάχιστον, από τα παραπάνω, ή και όλα και πολλά άλλα, στον εαυτό τους! Ωστόσο είναι λογικό, αν δεν υπάρχει και η βοήθεια των υπόλοιπων μελών της οικογένειας.
Να και ο λόγος που οι μανάδες μας γκρίνιαζαν και γκρινιάζουν για την παραμικρή ατσαλιά που γίνεται μέσα στο σπίτι, όπως το σπάσιμο ενός ποτηριού, το χύσιμο του αναψυκτικού στο χαλί, το ανακατεμένο δωμάτιο που είχαμε και έχουμε ως παιδιά και με το ζόρι το συμμαζεύουμε!
Όμως και αυτές κάνουν ατσαλιές και πολύ περισσότερες αλλά δεν φωνάζουν τους εαυτούς τους! (να μου πείτε όμως, τι να πούνε...)
Εν το μεταξύ, θυμήθηκα μια φορά που μου έλεγε η μητέρα μου να προσέχω να μην ρίξω κάτι αλλά στο τέλος αυτή το έριξε και μετά γέλαγα γιατί μου έλεγε συνέχεια:
-Πρόσεχε Δημήτρη!
και εγώ
-Προσέχω μητέραα... (με ένα αγανακτισμένο ύφος)
Το θέμα όμως είναι ότι δεν το έλεγε λόγω της αναγκαιότητας του αντικειμένου αυτού. Απλά, έλεγε από μέσα της... "Ποιος το μαζεύει, μετά;" και επειδή έχω ένα ιστορικό πολλών καταστροφών ήταν αρκετά επιφυλακτική! :)

Δεν έχει όμως σημασία, γιατί όλοι μας τις αγαπάμε όσο τίποτα άλλο στον κόσμο! Και ακόμα και να μας φωνάζουν, το κάνουν για καλό γιατί η Ελληνίδα μάνα είναι αυθεντία στο ρόλο της και ξέρει από μητρότητα όσο καμία άλλη στον κόσμο!
Φαίνεται το έχουν στο αίμα τους....

Tartakis